ب.خ

عمق قنوت پاک تراخواب دیده ام

تاارتفاع یادتوهرشب پریده ام
لبریزی ازاصالت پیمانه زلال
درعین سادگی

دورازحضوراینهمه تردیدوقیل وقال
مبهوتم ازطواف مدامت به گرد نور
افتاده ام به سفسطه
بااینهمه غرور....

بنام خدای هستی بخش آخرین مردقبیلهزیرتیغ سردتکرارخیره درچشمان پاییزبی محابازیرلب گفتآه;آن دویدنهاعبث بودبهت بیداری شکست وآستین قصه روشدبازشدمشت فسانه ب

ب.خ

فرسوده درسکوت
رقصیده بااصالت خورشیدنیمروز
تفتیده چون گناه
درآواردردها
افتاده درتداوم پیرنگ نیستی
همپای خوابها
افسانه نیست باوردیوودد وپری
زنهار;
مرده است
انسان سنگساردرانبوه قصه ها
اکبرملایی 24/4/1396